вторник, 24 марта 2026 г.

Светлыя далі роднага краю: выйшла новая кніга

 

#жыццё  Мы в телеграмм 

 “Светлыя далі роднага краю: народная духоўная культура Светлагорскага раёна”  – гэта назва зборніка, прэзентацыя якога адбылася сёння ў Дуброўскай сельскай бібліятэцы.

Выйшаў ён напрыканцы 2025 года пры фінансавай падтрымцы Светлагорскага раённага выканаўчага камітэта, у серыі “Мая малая радзіма”, аб’ёмам 314 старонак. Тыраж 99 экзэмпляраў. Надрукаваны ў Гомелі, у рэдакцыі газеты “Гомельская праўда”. 




Зборам матэрыялу для кнігі разам з калегамі займалася Валянціна Станіславаўна Новак – прафесар Гомельскага дзяржаўнага універсітэту імя Ф. Скарыны, доктар філалагічных навук.

Яна далучылася да імпрэзы праз відэа, у якім выказала падзяку ўсім, хто меў дачыненне да выдання гэтага  ўнікальнага аўтэнтычнага твора. 

Таксама Валянціна Станіславаўна ад імя аўтарскага калектыва даслала пажаданні жыхарам вёскі Дуброва: здароўя, поспехаў, плёну і шчасця ўсім, хто змог далучыцца сваімі ўспаміанмі пра з’явы народнага календара, віды сямейнай абраднасці, замовы, прыкметы і павер’і, хто шчодра сустракаў на сваім падвор’і студэнтаў ГДУ імя Францыска Скарыны!

Найлепшыя пажаданні плёну на ніве захавання народнай духоўнай культуры адрасуем прадстаўнікам маладога пакалення,” – пераданы ад складальнікаў.

Вядучымі мерапрыемства сталі былыя студэнткі ГДУ імя Ф. Скарыны (Бусел Юлія і Мітраховіч Вера), чый сабраны пад час вучэбнай практыкі фальклорны матэрыял, таксама ўвайшоў у зборнік.




На сустрэчы прысутнічала аўтар  шматлікіх паэтычных зборнікаў светлагорская паэтэса Соф’я Шах.

 Яе асаблівасць, адметнасць - выдатнае валоданне беларускім словам. А таксама напісанне вянкоў вянкоў вянкоў санетаў, што з’ўляецца вышэйшым пілатажам у паэзіі. 

Соф’я Мікалаеўна прачытала свае вершы аб родным краі. Сярод іх новы, радкі якога падказала назва прэзентуемай кнігі.

Светлыя далечы роднага краю,-

вершараспевам аб іх прамаўляю,

так агарнулі душу мне яны

З той, малалетняй маёй даўніны.

 

Светлыя далечы мілай Радзімы,-

ростані доўгія з ёй немагчымы,

так урасла ўжо ў свядомасць яна,

белабярозная шыр-старана.

 

Светлыя далечы думных абсягаў,-

прага дабра ім, ім шчаснасці прага,

Так звыспадоблены імі ўжо лёс,

Што не пазбегнуць удзячлівых слёз…

 

Светлыя далечы роднага краю –

Раю мой велічны, любасны раю…

 

Аўтар адмеціла багаты кніжны фонд.

Падарыла кніжку вершаў для дзяцей з пажаданнямі шчаслівага маленства юным чытачам Дуброўскай сельскай бібліятэкі. 

Там шчасліва здарылася, што на 314 старонках выдання немала матэрыялу пра вёску Дуброва і яе наваколлі.

Спрыяла гэтаму, у тым ліку асабістае знаёмства і нават сяброўства з прафесарам Новак В.С. нашага аднавяскоўца А. П. Цярэшчанкі.

Ён таксама піша вершы і песні. Два з іх увайшлі ў кнігу.

Аляксандр Паўлавіч прачытаў свае вершы пра радзіму, вёску, пра людзей, якія спрыяюць яе развіццю і гонару.




Падарожжа па старонках кнігі захапіла прысутных.

У розных радзелах былі звесткі пра Дуброву: “Фальклорна-этнаграфічная спадчына. Традыцыі каляндарна-абрадавага фальклору Светлагорскага раёна”, “Прыкметы і павер’і  Светлагорскага раёна”, “Народная міфалогія”, “Пазаабрадавыя песні”….

Са слайдаў глядзелі  аднавяскоўцы, ад якіх на працягу дзесяцігоддзяў былі запісаны, занатаваны мясцовыя прыказкі, прымаўкі, песні, абрады, дыялекты…

На старонках 251-253 знайшлося месца для артыкула

“Архіўныя матэрыялы сельскай бібліятэкі вёскі Дуброва”.

Падчас працы (на працягу болей як сарака гадоў) бібліятэкарам Бусел Л.Ф. сабрана нямала аўтэнтычнага фальклору.

На жаль час не стаіць на месцы. Многіх з тых, ад каго гэта было запісана  ўжо няма на гэтым свеце.

Але паводле іх успамінаў складзены картатэкі, альбомы, буклеты.

13 гадоў  бібліятэка мае свой блог “BYK-va!” у інтэрнэце, на старонках якога змешчаны матэрыял пра сучаснае  і мінулае вёскі Дуброва і наваколляў.

А з недаўняга часу телеграм-канал «Бусел из Дубровы: заметки краеведа».

Асобны раздел зборніка мае аўтара - гомельскую паэтэсу, члена Саюза пісьменнікаў Беларусі Тамару Кручэнка.  У 2019 годзе журналістка пабывала ў вёсцы Зарэчча і напісала артыкулы, якія змешчаны пад назвай

 “Пра вёску Зарэчча Светлагорскага раёна”  (с. 288-289)

Нашай долі адгалоскі (Тамара Кручэнка) 2019 г.

У ім лёсы жыхароў в. Зарэчча – Сіроцкага Івана Міхайлавіча, Краўчанка Алены Фёдараўны.



Так здарылася, што праз 6 гадоў бібліятэкар таксама запісвала іх успаміны, змешчаныя ў блозе і на канале ў рубрыцы “Судьбы наших земляков”. І мне было што дадаць да надрукаванага ў кнізе.

Як сказала прафесар В.С. Новак: “Фальклор  - гэта наш радавод, генетычны код, трывалая аснова самасвядомасці”. Яна жа прыгадала словы Уладзіміра Васілевіча: “Як нішто штучна прыдуманае не жыве без прымусу, так нішто асвечанае векавай традыцыяй не можа згінуць навекі”.

Няхай будуць светлымі далі нашага роднага краю!

21.03.2026 г. Дуброўская сельскай бібліятэка, бібліятэкар Бусел Людміла Фёдараўна.

 больш фота ў альбоме групы на Ок і на канале в ТГ

спасылкі на Ютуб-канал

https://youtu.be/_MclL9HQDGw?si=tBNSVsoqyTA4qIjj пачатак 1

 

 https://youtu.be/M-35HBmpT9E?si=MeKKYNtcwDm4D_Mo пра штуршок

 https://youtu.be/RE96vHvdaMI?si=M_tfPbVbKeOsJKHH Шах С.Н. презентация 3

 

 https://youtu.be/bCM7lr-i6gs?si=pExbDLxRbVx0k7by пра фальклор, каснік, закасян, бабулю Сцёпу

 https://youtu.be/HY53rsobzq8?si=HuA1tHpGsNxrBIye пра бабулю Алену з Зарэчча, прэзентацыя 5

пятница, 6 марта 2026 г.

Книжная полка библиотекаря: Пауэло Коэльо На берегу Рио-Пьедра села я и заплакала

 

#книжная_полка_библиотекаря

Пауло Коэльо. Когда-то книги этого  бразильского писателя были на пике популярности.

Но, по правде говоря, не всем они были понятны.

Это для тех, кто любит философскую, духовную литературу.

И вот случайно купила на автостанции ещё одну книгу

Коэльо Пауло “На берегу Рио-Пьедра села я и заплакала”.

Подкупила твёрдая обложка и низкая цена, всего 7 рублей.

Перевод с португальского. Киев, изд –во София, 2003 г. 224 с.

Написана в 1994 м, переведена на русский в 2002 –м.



Это не первая книга  Пауэло Коэльо прочитанная мною. Честно скажу – чтение не для всех.

В 2016 м году читала "Алхимик" Пауло Коэльо, выписывала цитаты, писала отзыв.

 Жанр обеих книг – философский роман.

Повествование ведётся от имени молодой женщины по имени Пилар. Действие происходит в Испании.

Девушка остаётся в родном городе, живёт рутинной жизнью. Её первая любовь, друг детства уезжает, пишет ей из разных стран, становится известным проповедником. Однажды он приглашает её на свою лекцию. Она понимает, что он выбрал Веру в Бога, и возврата к былым чувствам нет. Но всё не так просто. Снова встретившись, женщина понимает, что всё ещё любит его, но боится страданий, разочарований. И он признаётся ей в любви.

Она опасается, что он уйдёт в Веру, он же учится духовной семинарии. У него дар проповедника и исцелителя.

«Берегись. Если в плотине появится трещина, никакой силой в мире её уже не заделать», - пытается Пилар предупредить себя от просыпающегося чувства.

 - Зачем же ты снова отыскал меня? Зачем снова разжёг во мне пламя? Зачем открыл мне глаза на то, как нелепо и убого я живу? – спрашивает она возлюбленного. 

Выбор для него сложный – исцелять людей, служить своему призванию или жить с любимой женщиной.

Всё сложно. Она хочет, чтобы он был с ней, но не может забрать у людей проповедника и исцелителя. Она уходит, чуть не погибает. Её находит монастырский сторож.

В конце книги, в бреду Пилар слышит, как бы из уст своей матери притчу о золотой цепочке для часов и серебряном гребне по сюжету новеллы О. Генри «Дары волхвов». Когда жена и муж расстаются с каждый со своим единственным богатством, чтобы сделать рождественский подарок друг другу.  

Финал оптимистичный. Друг находит её на берегу моря, где она плачет и записывает всё, что с ней произошло.

https://buselluda.blogspot.com/2016/11/blog-post_22.html ссылка на пост об Алхимике

06.03.2026 г. книгу прочитала за два вечера Бусел Людмила. 

Рекомендую умным, любящим философско-духовную прозу.


 

четверг, 5 марта 2026 г.

Белорусская женщина – символ силы и вдохновения: встреча в школе

 

#жизнь

5 марта 2026 года в учреждениях общего среднего образования Беларуси прошёл единый урок «Белорусская женщина – символ силы и вдохновения». Он приурочен Дню женщин, как официально называется в нашей стране Международный женский день 8 Марта и посвящён Году белорусской женщины, объявленному в республике.



На урок в Дубровскую школу Светлогорского района были приглашены активные, инициативные женщины, на протяжении многих лет вносящие своей общественной и трудовой деятельностью заметный вклад в жизнь Дубровы – Бусел Людмила (библиотекарь), Стукач Татьяна (учитель), Полиненко Раиса (учитель), Ранцева Елена (бухгалтер).

Ребята подготовили сообщения о знаменитых белорусках от монахини Ефросинии Полоцкой до космонавта Марины Василевской.

Все вместе вспомнили прилагательные, существительные, глаголы, приемлемые для описания белорусской женщины.

Ведущая, учительница Дикун Виктория и школьники задавали приглашённым вопросы об их профессиональной и общественной деятельности, жизненных ценностях.

Самое интересное, что о том, что будут задавать вопросы, никто не предупреждал. Поэтому складных и кратких ответов не получилось, но, как уж вышло.

У меня, например, спросили о моей поисковой, краеведческой, блогерской деятельности.

Всё случилось внезапно, как и планировалось. 

Местонахождение воинского захоронения сыграло роль, в том, что я оказалась причастна к теме Великой Отечественной войны. Краеведение - часть работы библиотекаря. Мне всегда было интересно, как и что было ранее, в прежние годы. Записала истории жизни односельчан, собирала фольклор. А блогерство закономерно при моём складе характера. Мне всегда хочется поделиться тем, что узнала сама, будь то прочитанная книга, концерт или поездка.

Поинтересовались в какой социальной сети мне нравится больше? Ответила – Телеграмм. Хотя каналу всего 3 месяца, а на платформе блогу – 13 лет.

Кстати, можете подписаться  https://t.me/milabyk2025. Там на сейчас 90 человек. Посты публикуются ежедневно. Есть стихи, цитаты, истории жизни жителей Дубровы, истории подвигов бойцов у нас воевавших в Великую Отечественную войну. текущие события в аг. Дуброва, Светлогорского, Гомельской, Беларусь. 

віншаванні ад Цярэшчанкі А.П.




Закончилась встреча чаепитием с вкусным яблочным пирогом.



Спасибо огромное за внимание, подарки, угощение и пожелания

05.03.2026 г.  аг. Дуброва, Светлогорский, Гомельская, Беларусь.