#судьбы_наших_земляков
Щербин Ксения Севастьяновна, уроженка д. Заречье – бывшая малолетняя узница Озаричского
концлагеря.
Из рассказа Щербин Ксении Севастьяновны.
Я - 1937 году. (год рождения 1937).
Мне 7 гадоў было, як трапілі
ў той лагер. Помню, як мы з мамаю былі на тым балоце. Я захварэла і ўвесь час прасіла піць. Маці пайшла шукаць чыстага снегу.
Тут внутри не было
ни единого клочка чистого снега, всё было перетоптано … чистый снег был только
по ту сторону колючей проволоки. Мама попросила снега у полицейского, тот
запросил за котелок 100 рублей. Подошла к немецкому часовому. Тот дал снега,
сухих веток и спички в придачу и показал: «Матка, накройся и растопи». Яна хаваючыся, расклала агонь, а тут- трывога... Села на
огонь, накрыла и потушила…
Об отце больная тема для Ксении
Севастьяновны – был расстрелян в начале Великой Отечественной войны, как
коммунист. Краткие строки в летописи деревни об этом, взяты из книги "Памяць. Светлагорск. Светлагорскі раён"
Записано библиотекарем
25.05.2012
З
летапісу вёскі…
Да сярэдзіны жніўня 1941 г. Парыцкі раён был цалкам
акупіраваны.
З першых
дзён акупацыі пад час Вялікай Айчыннай вайны немцы распачалі знішчэнне
камуністаў, камсамольцаў, савецкіх работнікаў. У в. Дуброва фашысты схапілі
старшыню мясцовага калгаса Сямёна Бусла і, па-звярынаму збіваючы,
фатаграфавалі. За дапамогу чырвонаармейцам пасля жорсткіх катаванняў
расстралялі Савасцьяна Друзіка
(бацьку Ксен’і Савасцьянаўны) з в. Зарэчча і Івана Дайнеку з в. Дуброва. (Памяць,
кн.1., с. 250)

Комментариев нет:
Отправить комментарий